1979 Views |  6

Μαθήματα Ζωής: Πολύτιμοι Λίθοι που Πρέπει να Φέρεις Πάντα Κατά Νου!

Διανύοντας την μακρόσυρτη πορεία της ζωής του, ο καθένας εξάγει τα δικά του καθολικά συμπεράσματα και καταλήγει σε διάφορες σοφιστείες ανάλογες των βιωμάτων του ως έναν ορισμό για την ίδια τη ζωή και τα συμβάντα της, για το τι είναι εφικτό και το τί έχει σημασία σε αυτήν.

Αναμφισβήτητα, τα πορίσματα αυτά λαμβάνουν υποκειμενική υπόσταση, εφόσον εξάγονται ως συνάθροισμα των μοναδικών προσωπικών εμπειριών με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπη κάθε οντότητα στο διάβα της καθημερινότητάς της.

Βέβαια, αυτή η υποτυπώδης προσπάθεια που γίνεται για φιλοσοφικές νουθετήσεις, αλλά και ανάλυσης και απλούστευσης της ζωής σε καλούπια λογικής τυγχάνει ενίοτε ατελέσφορη. Το άτομο έρχεται αντιμέτωπο με ποικίλες καταστάσεις, η φύση των οποίων είναι εμποτισμένη με διακυμάνσεις, θετικές και μη. Τίποτε δεν μένει στάσιμο και όλα διαθέτουν μια μεταβλητότητα, μια αλλοπρόσαλλη και απρόσμενη ροή.

Παρά ταύτα, ο άνθρωπος τείνει να είναι ανήμπορος να αυτοελεχθεί βάσει λογικής και εν τέλει στέκεται παθητικά και παραδίδει τα όπλα σε κάποιο γεγονός που θα χαρακτηριζόταν κάθε άλλο παρά ευτυχές κι έτσι δρα μερικές φορές απερίσκεπταδίχως μέθοδο κι αυτοσυγκράτηση.

Στον αντίποδα, η θέαση ενός θετικού ευτυχούς γεγονότος ή και απλώς μιας κατάστασης που θα κατατασσόταν στην νόρμα θα προξενούσε συγκριτικά ελάχιστο ή και καθόλου ενδιαφέρον. Κι αυτό γιατί λείπει η ευγνωμοσύνη για τα μικρά και τα φαινομενικά “ασήμαντα!”

Ο κάθε ένας καταλήγει να βιώνει τα συναισθήματά του στο έπακρο, όταν έρχεται αντιμέτωπος με την ατυχία, τη δυστυχία και κάθε αγχωτικό συμβάν παρά το αντίθετο, που θεωρεί πλέον αυτονόητο.

Η ζωή, όμως, είναι ένα ατέρμονο παιχνίδι. Ξεκινάς απ’ την αφετηρία, αντικρίζοντας παράλληλους λαβυρίνθους, με σκοπό τον τελικό σταθμό. Κάπου εκεί καλείσαι να επιλέξεις αν θα ολισθήσεις ή θα προχωρήσεις με σθένος. Θα είσαι το πιόνι ή ο τροχός; Η αρχή ή το τέρμα; Πόσοι είμαστε στ’ αλήθεια πρωταγωνιστές ενός παιχνιδιού στο οποίο ασυναίσθητα βαλθήκαμε να συμμετέχουμε;

Ουκ ολίγοι άνθρωποι, που χαρακτηρίζονται και ως αυθεντίες (Gandhi, Coelho, Buddha, Nietzsche, Einstein κτλ.) προσπάθησαν να αφυπνίσουν το κοινωνικό σύνολο και οι φιλοσοφικές τους ρήσεις στάθηκαν ως πολύτιμα μαθήματα ζωής.

Όλο αυτό προκειμένου ο άνθρωπος να ζήσει μια ουσιαστική ζωή στο σύνολό της και ως συνεπάγεται να αποκτήσει όσο τον δυνατόν τον πλήρη αυτοέλεγχο της ύπαρξής του και των κινήσεων του στο ευρύτερο περιβάλλον του, ως γόνιμος ενεργός δέκτης κι όχι ως παθητικός αποδέκτης.

Γι’ αυτό, λοιπόν, κι εδώ ετοιμάσου να διαβάσεις παρακάτω 5 ευσύνοπτες, απλοϊκές στην όψη τους, μα πολύτιμές συμβουλές κι αλήθειες για τη ζωή που θα σου ανοίξουν τα μάτια. Μακάρι να σε βάλουν σε σκέψεις και να σου παρέχουν έμπνευση και καθοδήγηση, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα της καθημερινότητάς σου προς το καλύτερο για εσένα.
 

Περί Προσωπικής Ευημερίας

“Η ειρήνη και η ευτυχία πηγάζουν μόνο από μέσα σου. Μην τις ψάχνεις σε εξωγενείς παράγοντες.”

Η διαμόρφωση της καθημερινότητας είναι μια απολύτως υποκειμενική διαδικασία. Μια υγιής προσωπικότητα με αυτογνωσία είναι ένα αυτόφωτο ον, κυρίαρχο του εαυτού του, που θέτει έναν-έναν τους στόχους του και φτάνει σταδιακά στην υλοποίησή τους. Μέσω των πράξεων του, το άτομο λαμβάνει ψυχική ικανοποίηση και εσωτερική νηνεμία που εννοείται πως μπορεί να τις εξασφαλίσει αποκλειστικά και μόνο ο ίδιος.

Αντιθέτως, ο άνθρωπος που διαμορφώνει τα θέλω του με βάση τις προσδοκίες του περίγυρού του καταλήγει να είναι φερέφωνο και επιπλέον αποκομίζει ικανοποίηση με το να γίνεται αποδεκτός των άλλων. Έτσι, καταλήγει να είναι μια μη αυθύπαρκτη προσωπικότητα και συνεπώς βιώνει μια αδρή καθημερινότητα με καίρια συναισθήματα και γεμάτη απωθημένα να κατακερματίζουν τον εσώτερο κόσμο του.
 

Περί Δράσης

“Μια ιδέα που απλώς έχει συλληφθεί είναι υποδεέστερη της θεωρίας που τίθεται σε δράση.”

Εάν κανείς κάθεται στην άκρη, παρατηρώντας όσα διαδραματίζονται και δαπανώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στο να συλλαμβάνει αποκλειστικά γνώσεις, κάτι τέτοιο φαντάζει ανούσιο.

Το ίδιο ισχύει και για όσους ονειροπολούν και σχεδιάζουν στο θεωρητικό τους πλαίσιο όσα θα ήθελαν να πραγματοποιήσουν, αλλά μένουν μόνο σε αυτό. Η θεωρία χωρίς την πράξη δεν υφίσταται και μάλιστα είναι σαν να μην υπήρξε ποτέ.

Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να μην βλέπεις απλά τη ζωή σου αφ’ υψηλού και να πάρεις τη ζωή στα χέρια σου. Μόλις αποφασίσεις να πάρεις το ρίσκο, τότε ολόκληρη η καθημερινότητά σου θα αλλάξει, αρκεί να τολμήσεις και να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά.

Μη περιμένεις να έρθει η στιγμή που θα εφαρμόσεις όλα όσα είχες μάθει, γιατί αυτή η ευκαιρία δεν θα προκύψει ποτέ όταν το ζητήσεις. Γι’ αυτό προσπάθησε κι εσύ, όπως και κάθε επιτυχημένος άνθρωπος να μετουσιώσεις τη θεωρία σε πράξη από τη στιγμή που την έχεις κάνει κτήμα σου!
 

Περί Ανθρώπινων Σχέσεων

“Μερικές φορές το να πεις σε κάποιον «Σε χρειάζομαι» είναι περισσότερο ελπιδοφόρο απ’ όσο φανταζόμαστε.”

Γενικότερα επικρατεί η ψευδής πεποίθηση ότι ως ενήλικες είναι ταπεινωτικό να εκφράζουμε τις ενδότερες σκέψεις και τα ειλικρινή συναισθήματά μας προς άλλους ανθρώπους. Έχουμε μάθει να συγχέουμε την ενήλικη ζωή με την αυτονομία και την ανεξαρτησία, άρα και ότι δεν πρέπει να έχουμε την ανάγκη κανενός. Και τελικά η υπεροχή και ο εγωκεντρισμός μας δεν μας επιτρέπει να νιώσουμε και πόσο μάλλον να εκφράσουμε με λόγια σε κάποιον ότι τον χρειαζόμαστε.

Ασφαλώς, με την φράση αυτή δεν συνεπάγεται η παθητική προσκόλληση και η εμμονή στο πρόσωπο κάποιου, πράγμα που θα αναιρούσε την πρώτη ρήση περί ατομικής αυτονομίας, αλλά η ενσυναίσθηση, το αίσθημα ότι έχουμε κάποιον συνοδοιπόρο σε αυτό το χαοτικό και δύσβατο μονοπάτι της ενήλικης ζωής.

Εν τέλει, εξαιτίας της εγωπάθειας απ’ την οποία περιβαλλόμαστε, θεωρούμε υποτιμητικές τέτοιου είδους εκκωφαντικές δηλώσεις, μπορεί ίσως και από φόβο: φόβο για την αγάπη, τον αλτρουισμό, τη ζωή και τον ίδιο μας τον εαυτό. Εξάλλου γι’ αυτόν τον λόγο έχουμε γεμίσει με τόσους μόνους που δεν δύνανται να το παραδεχτούν!

 

Περί Μεσότητας

“Μοιράσου ελεύθερα, μα πρόσεχε μη δίνεις και δίνεσαι υπερβολικά πολύ, ώστε κάποια στιγμή να στερέψεις.”

Το να είσαι αλτρουιστής, σε υλικό και πνευματικό επίπεδο, είναι τέρμα λυτρωτικό. Το να μοιράζεσαι τις γνώσεις σου, την σοφία σου, τις ιδέες ή οτιδήποτε άλλο, κάτι τέτοιο θα σε εξοπλίσει ψυχικά και θα νιώθεις γεμάτος και ελεύθερος. Κάπως έτσι λαμβάνεις την ομορφιά της ζωής σε κάθε της έκφανση.

Πρόσεχε μόνο μήπως παρέχεις κάτι στο μέγιστο βαθμό και πολύ περισσότερο από ότι πρέπει, μιας και τέλος δεν θα απομείνει τίποτα για εσένα! Να διατηρείς την μεσότητα στις ανθρώπινες σχέσεις και στον εαυτό σου.

Γιατί, τόσο η αφθονία, όσο και η παντελής έλλειψη παραπέμπουν στο μη πρέπον. Κράτα τη μεσότητα και τα όρια στη ζωή σου, αφού αυτά θα κρατήσουν τις καταστάσεις σε αρμονία. Σύμφωνα με τις αρχές του Αριστοτέλη, τα πάντα είναι καλό να γίνονται αλλά στον βαθμό που πρέπει, με τον τρόπο που πρέπει, σε ευνοϊκές συνθήκες και στον κατάλληλο χωροχρόνο.

 

Περί επιλογών

“Τα εμπόδια που σου προκύπτουν και οι λανθασμένες επιλογές αποτελούν αυθεντικά μαθήματα ζωής. Μη λυπάσαι γι’ αυτά!”

Συνήθως, στη ζωή τα εμπόδια είναι αριθμητικά περισσότερα από τα θετικά γεγονότα. Ή μπορεί απλά εμείς οι ίδιοι να εστιάζουμε κυρίως σε όλα αυτά, θεωρώντας ως αυτονόητες και όχι βαρυσήμαντες τις στιγμές καλοτυχίας.

Και σε αυτήν την περίπτωση, βεβαίως, χρειάζεται να διατηρείται η ισορροπία, αφού τα όρια μεταξύ του καλού και του κακού είναι ρευστά και τίποτα από αυτά δεν διαπνέεται από μονιμότητα.

Για φαντάσου, μια ζωή που όλα θα βάδιζαν σύμφωνα με τις επιθυμίες σου; Το έχει η θνητή φύση το να θεωρείται ανιαρή η μονοτονία. Όμως, ο άνθρωπος ερχόμενος αντιμέτωπος με την δυστυχία, τείνει να γίνεται ένα ηττοπαθές έρμαιο των καταστάσεων που παραδίδεται στην ενέδρα που στήνεται εναντίον του.

Στην ουσία, καθετί που διαδραματίζεται αποτελεί ένα μάθημα, όμως συγκεκριμένα οι υποχρεώσεις και οι αγχωτικές ή όχι τόσο πλεονεκτικές περιστάσεις στέκονται ως πολύτιμα μαθήματα ζωής, αρκεί να μην παραλείπονται, μα να αξιοποιούνται καταλλήλως!