143 Views |  2

Εγκέφαλος & Συμπεριφορά: Από την Όψη της Μεθοδευμένης Λογικής στην Πλευρά της Δημιουργικής Έκφρασης!

Στην κοινωνική πραγματικότητα, υπάρχουν δύο διαφορετικές εκφάνσεις των ανθρώπων, όσον αφορά τον τρόπο που δρουν γενικότερα:

Άλλοι που έχουν ως κατευθυντήρια δύναμη την λογική, την στρατηγική και την οργάνωση και άλλοι για τους οποίους το μονοπάτι της λογικής τους φαίνεται ανιαρό.

Αυτοί συγκαταλέγονται στα πολυσύνθετα καλλιτεχνικά όντα, με καλλιεργημένο το ένστικτο και με οδηγό τη φαντασία.

Εννοείται πως για όλα αυτά υπάρχει τεκμηριωμένη εξήγηση και μάλιστα είναι μια θεματική που έχουν κληθεί αμέτρητες φορές να ερευνήσουν οι επιστήμονες. Δεν είναι απλά κάποια στοιχεία που έχουν εγκλειστεί στην προσωπικότητα κάποιου και πηγάζουν ως δια μαγείας από τα γενοφάσκεια του.

Η απάντηση είναι, ότι για την ύπαρξη αυτών των δύο τύπων ανθρώπων οφείλεται ο ανθρώπινος εγκέφαλος!
 

Εγκέφαλος & Συμπεριφορά

Ο εγκέφαλος είναι το θεμελιωδέστερο και πολυπλοκότερο όργανο του ανθρώπινου συστήματος –πόσο μάλλον του νευρικού– σαν να λέμε η αρχή των πάντων, γι’ αυτό είναι και άξιο μελέτης.

Τα  ημισφαίρια είναι τα δυο τμήματα που επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω του μεσολόβιου και στα οποία ο εγκέφαλος διαιρείται τόσο ως προς την μορφή αλλά και όσον αφορά την λειτουργία τους.

Κάθε ημισφαίριο ελέγχει την ακριβώς αντίθετη πλευρά του σώματος.

Συγκεκριμένα, το δεξί ημισφαίριο δέχεται τα ερεθίσματα από το αριστερό τμήμα του σώματος και άρα ελέγχει τις κινήσεις αυτού του τμήματος.

Εξίσου, το αριστερό δέχεται ερεθίσματα από το δεξί τμήμα του σώματος και ομοίως κοντρολάρει τις κινήσεις αυτού.

Μάλιστα, οι δεξιόχειρες κάνουν χρήση του αριστερού ημισφαιρίου, ενώ οι αριστερόχειρες του δεξιού ημισφαιρίου.

Τα δύο μέρη δεν διαθέτουν συμμετρική λειτουργία, δηλαδή το καθένα απ’ αυτά εξειδικεύεται σε διαφορετικές δεξιότητες και διαδραματίζει τον ρόλο για τον οποίο προορίζεται.

Παρόλα αυτά, δεν είναι απόλυτα ανεξάρτητα και σαφώς είναι αλληλένδετα και «δρουν» παράλληλα, αφού το ένα συμπληρώνει το άλλο για να υπάρχει το βέλτιστο αποτέλεσμα της σύζευξης τους.

Η εναρμόνιση των δύο αυτών αντιθέτων οργάνων είναι απαραίτητη για την αποτελεσματικότερη προσέγγιση της ζωής.

Ωστόσο, σε περιπτώσεις χειρουργικού διαχωρισμού, όπως έχουν δείξει έρευνες, τα δύο εγκεφαλικά ημισφαίρια είναι τόσο όμοια, που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν και σχεδόν ανεξάρτητα, αν όχι σε άριστο βαθμό, τουλάχιστον σε ένα ικανοποιητικά καλό επίπεδο.

Ακόμη, το υπάρχων μέρος του εγκεφάλου θα μπορούσε, σε ενδεχόμενο κάποιας απουσίας λόγω ατυχήματος, να αποκαταστήσει, ανεξαρτήτων ημισφαιρίου, μερικώς κάποιες λειτουργίες εκ νέου που θα απουσίαζαν.

Εξάλλου, επικρατεί και η άποψη ότι οι λειτουργίες των δύο ημισφαιρίων δεν είναι τόσο διακριτές και ότι αυτές δεν μοιράζονται αριστερά ή δεξιά, αλλά υπάρχουν διάχυτες στο σύνολο του εγκεφάλου.

Για παράδειγμα, εάν το αριστερό μέρος ενός ανθρώπινου εγκεφάλου καταστραφεί εξαιτίας κάποιου ατυχήματος, τότε ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν μπορεί να αρθρώσει λόγο, μπορεί όμως να νιώσει και να σκεφτεί.

Στην περίπτωσή του, γνωρίζει στη σκέψη του τι θέλει να πει στον συνομιλητή του, αλλά δεν διαθέτει τους κατάλληλους μηχανισμούς για να μετατρέψει την σκέψη του σε λόγο.

Κατ’ αναλογία, αν το δεξί ημισφαίριο καταστραφεί σε κάποιον, αυτός θα μπορεί να παράγει λόγο. Ωστόσο, η ομιλία του θα είναι άχρωμη δίχως συναίσθημα σε αυτά που λέει. Δηλαδή θα απουσιάζουν τα εξωγλωσσικά στοιχεία που θα κοσμούσαν τα λεγόμενά του.

Είναι εύλογο, λοιπόν, να υπονοηθεί πως κάποιο από τα δύο ημισφαίρια που διαθέτουμε υπερτερεί συγκριτικά του άλλου, μιας και ο καθένας κάνει διαφορετική χρήση του εγκεφάλου και μ’ αυτόν τον τρόπο συγκροτείται η μοναδική προσωπικότητά μας και η στάση μας προς την ζωή.

Παρακάτω καταγράφονται οι λειτουργίες του κάθε ημισφαιρίου ξεχωριστά, σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες.
 

Λοβοί του Εγκεφάλου & Λειτουργίες

Το «γερασμένο» και «ενήλικο» αριστερό ημισφαίριο

Είναι άρρηκτα συνυφασμένο με:

  • Την αντίληψη του χρόνου, σχετικά με τις βαθμίδες του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος.
  • Την ομιλία και την άρθρωση, για να είναι δυνατή η ανταπόκριση στα ερεθίσματα.
  • Τη γλώσσα, τη γραφή και το λόγο.
  • Τη λεκτική μνήμη.
  • Την ανάλυση δεδομένων.
  • Την επικοινωνία με χρήση της κυριολεξίας και ακριβολογίας, μα όχι της συνυποδήλωσης.
  • Την άρνηση στις αλλαγές, αφού θα χαρακτηριζόταν ως το «βαρετό» και «γερασμένο» μέρος του εγκεφάλου, διότι προτιμά την πεπατημένη.
  • Τη στροφή προς την διανόηση.
  • Τον ορθολογισμό και τη λογική.
  • Τη κατηγοριοποίηση, τη στρατηγική, τους κανόνες και τη συστημική οργάνωση με αλληλουχία και γραμμικότητα.
  • Την αποκωδικοποίηση ακουστικών ερεθισμάτων και πληροφοριών.
  • Την ελεγχόμενη μεθοδευμένη συμπεριφορά σε συνδυασμό με αναστολές.
  • Τη γραμματική και τους μαθηματικούς υπολογισμούς.
  • Τον καταμερισμό του όλον σε επιμέρους στοιχεία και την κατάταξη αυτών στο ενιαίο σύνολο.

Το επαναστατικό δεξί ημισφαίριο

Ισοδυναμεί με:

  • Τον χωροταξικό και γεωγραφικό προσανατολισμό.
  • Την αναγνώριση προσώπων και την οπτική μνήμη.
  • Την αντίληψη χρωμάτων, μορφών, σχημάτων και διαισθητικού υπολογισμού.
  • Τη δημιουργική έκφραση.
  • Τον αυθορμητισμό και τη λευκή ψυχή.
  • Τον οραματισμό, την ονειροπόληση, τη φαντασία, τη σκέψη.
  • Την αποκλίνουσα αντισυμβατική σκέψη της κινητικότητας και της εξέλιξης.
  • Την κατάταξη δεδομένων και αντικειμένων χωρίς συνεκτικότητα.
  • Τη χρήση εικόνων και μεταφορικών εννοιών.
  • Το χιούμορ, τη διάθεση, τη διασκέδαση.
  • Των (συν)αισθημάτων: της συγκίνησης, των φόβων και της ανησυχίας.
  • Της δράσης για την οποία ευθύνεται η ανάγκη ή η παρόρμηση της στιγμής.
  • Την ενσυναίσθηση και τη διαισθητική αντίληψη.
  • Την επικοινωνία με μουσικότητα στον λόγο, μέσω του τόνου της φωνής, των σχημάτων λόγου και των εξωγλωσσικών στοιχείων.
  • Την εμπέδωση οπτικών μηνυμάτων, την απόδοση και την σύνθεση λεγομένων.

Αλλά, το δεξί ημισφαίριο είναι βουβό, δεν μιλά! Μόνο νιώθει! Γι’ αυτό, παρά τις αμέτρητες χάρες του έχει οπωσδήποτε ανάγκη το αριστερό ημισφαίριο, μέσω του μεσολόβιου, για να τα εκφράσει λεκτικά όσα έχει συλλάβει.

Συμπερασματικά, οι δύο παραπάνω τρόποι σκέψης, το αριστερό και το δεξί ημισφαίριο, όταν είναι ομοιόμορφα αναπτυγμένοι και συνυπάρχουν, επιτυγχάνουν τον μέγιστο βαθμό δημιουργικότητας και βοηθούν τον άνθρωπο να έχει μια ολοκληρωμένη σχέση με το είναι του.
 

Εγκέφαλος & Συναισθήματα – Πώς Λειτουργεί ο Ανθρώπινος Εγκέφαλος

Επίσης, το δεξί ημισφαίριο θα μπορούσε να ψυχογραφηθεί ως ένα αθώο πλάσμα που πείθεται εύκολα και δεν αναγνωρίζει το ψέμα από την αλήθεια, σε αντίθεση με την ευστροφία και πονηριά του αριστερού που ψεύδεται, έχοντας κρυφό δόλο.

Η δεξιά πλευρά, όπως είπαμε και πριν, συμπεριλαμβάνει φόβους και ανασφάλειες με τη μορφή σκέψεων και η αριστερή πλευρά, έπειτα, μετουσιώνει τις εικόνες σε λέξεις.

Εφόσον, τα δύο αυτά είναι αλληλένδετα μεταξύ τους, μπορούμε να χειριστούμε κατά κάποιον τρόπο την σκέψη μας και να προσπαθήσουμε να μεταστρέψουμε κάθε αρνητικό συναίσθημα.

Αυτό γίνεται με το να σκεφτούμε ακριβώς τι θα σκεφτούμε, δηλαδή να κινηθούμε αντίστροφα αυτή τη φορά, όχι από το δεξί (συναίσθημα) προς το αριστερό (λέξεις) ημισφαίριο, αλλά από τον λόγο προς τη σκέψη.

Έτσι κάνοντας περιεκτικές και σύντομες θετικές ενθαρρύνσεις με σθένος και σταθερότητα προς το άτομό μας (χρήση αριστερού ημισφαιρίου), ο εγκέφαλος (και συγχρόνως το αθώο δεξί ημισφαίριο) κωλύεται να διαχωρίσει την αληθινή από την ψεύτικη δήλωση.

Συνεπώς, με το τέχνασμα της αυθυποβολής, ο εγκέφαλος λαμβάνει τη θετική δήλωση ως ξεκάθαρη αλήθεια και θα πειστεί για τη θετική σας διάθεση, οπότε θα ξεκινήσει και η δημιουργία νέων νευρώνων, ώστε εν τέλει να εξοπλιστείτε με καλή διάθεση.

Κάπως έτσι μπορεί να αναπτερώσει κανείς την χαμένη του αυτοπεποίθηση και το ηθικό του!

Διαβάζοντας το παραπάνω άρθρο, μήπως αναρωτήθηκες κι εσύ ποιο από τα δύο ημισφαίρια χρησιμοποιείς κατά βάση στην πορεία της ζωής σου και στον τρόπο που πράττεις;