Έίναι Άραγε Όλοι οι Άνθρωποι Γεννημένοι για Γάμο;

Η κοινωνία οφείλει να αντιληφθεί πως ένας άνθρωπος με διαφορετικό τρόπο ζωής δεν είναι ελαττωματικός, ούτε και λιγότερος από κανέναν άλλον!

Έίναι Άραγε Όλοι οι Άνθρωποι Γεννημένοι για Γάμο;

 

Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι γεννημένοι για γάμο!

Η κοινωνία θεωρεί πως όλοι οι άνθρωποι πρέπει να είναι ικανοί για γάμο. Όλοι οι άνθρωποι πρέπει υποχρεωτικά να παντρευτούν σύμφωνα με την πεποίθηση κοινωνιών, θρησκειών, ακόμα και ανθρώπων.

Θρησκευτικές και κοινωνικές πεποιθήσεις οι οποίες έχουν επιβιώσει ανά τους αιώνες, έχουν καταστήσει το γάμο μία διαδικασία η οποία να θεωρείται απαραίτητο να υπάρξει στη ζωή κάθε ανθρώπου.

Αν ένας άνθρωπος αποκλίνει από το μέσο όρο, αντιμετωπίζεται με περιέργεια από το κοινωνικό ασυνείδητο το οποίο έχει εμφυτευτεί σε όλους μας από τη στιγμή που γεννιόμαστε κιόλας.

Μία πίεση η οποία γίνεται περισσότερο εμφανής στις γυναίκες, οι οποίες αν περάσουν ένα ηλικιακό πλαίσιο χωρίς να έχουν εισέλθει σε αυτή τη δέσμευση, αντιμετωπίζονται με δυσπιστία, ακόμα και προκατάληψη από το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο.

Γάμος: Μία Ακόμα… Σύμβαση;

Είναι εμφανές πως η φύση του ανθρώπου αν και άναρχη, εισέρχεται στο πρόγραμμα κοινωνικού προγραμματισμού και ενσωματώνει μέσα της πεποιθήσεις και αντιλήψεις του ευρύτερου κοινωνικού και θρησκευτικού περιβάλλοντος.

Μία από αυτές είναι και ο γάμος, μία σύμβαση η οποία δημιουργήθηκε ώστε να μπορεί ο άνθρωπος να μπαίνει σε μία σειρά ή να καταχωρείται ονομαστικά στο Κράτος και στην κοινωνία, ειδικά για την απόκτηση απογόνων.

Ακόμα και αν ένας άνθρωπος δεν επιθυμεί να βιώσει αυτή την εμπειρία, είναι σίγουρο πως θα έχει δεχτεί πιέσεις και παραινέσεις από οικογένεια, φίλους ή κοινωνικά πρέπει στο να παντρευτεί.

Ένα δείγμα αυτής της κοινωνικής συνήθειας, είναι το γεγονός πως μία από τις πρώτες ερωτήσεις που κάνουμε σε ανθρώπους που συναντάμε είναι αν είναι παντρεμένος.

Πολλοί άνθρωποι, ειδικά γονείς, θεωρούν πως τα παιδιά τους θα αναβαθμιστούν κοινωνικά ή και εκείνοι θα έχουν την ευκαιρία να δουν εγγόνια και στρέφουν τα παιδιά τους σε αυτό το δρόμο.

Η δύναμη του κοινωνικού κυττάρου, αδιαμφισβήτητα, είναι τόσο μεγάλη που μπορεί να κάνει τους ανθρώπους που δε θέλουν να ακολουθήσουν αυτό το δρόμο, να ευθυγραμμιστούν με το πρέπει μίας κοινωνίας.

Σε πολλές μάλιστα κοινωνίες, ο γάμος θεωρείται απαραίτητος για να μπορεί κάποιος να έχει σεξουαλική ζωή – οι προγαμιαίες σχέσεις σε ορισμένες φονταμενταλιστικές χώρες τιμωρούνται ακόμα και με θάνατο.

Είμαστε Όλοι Άξιοι να Δημιουργήσουμε Οικογένεια;

Η αλήθεια είναι όμως, πως ακόμα και αν η κοινωνία θεωρεί πως όλοι είμαστε άξιοι στο να αναλάβουμε αυτό τον ρόλο, στην πραγματικότητα δεν είμαστε όλοι ικανοί ή γεννημένοι για να επιτελέσουμε αυτό το σκοπό.

Και αυτό δεν είναι κακό.

Όπως δεν μπορούν όλοι οι άνθρωποι να γίνουν αστροναύτες, συγγραφείς, τραγουδιστές, μάγειρες, έτσι δεν πληρούν και όλοι οι άνθρωποι τις προϋποθέσεις για αυτό τον συγκεκριμένο ρόλο.

Και συνειδητοποιώντας αυτό το γεγονός, μπορούμε να αντιληφθούμε γιατί τα διαζύγια βρίσκονται σε αύξηση, αν αναλογιστεί κάποιος πως για τους περισσότερους η τέλεση ενός γάμου δε συνοδεύεται και από την απαιτούμενη ωριμότητα.

Οι λόγοι; Πολλοί και διάφοροι. Μπορούμε να αναφέρουμε συνοπτικά τους σημαντικότερους (αν και είναι πάρα πολλοί):

• Η επιθυμία πολλών ανθρώπων να αφοσιωθούν στην καριέρα και στην επαγγελματική τους αποκατάσταση.
• Οι οικονομικές δυσκολίες που δυσχεραίνουν την κοινωνική κατάσταση ενός ανθρώπου και καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη την ανατροφή ενός παιδιού. Έτσι, υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι απορρίπτουν την πράξη του γάμου και της απόκτησης παιδιών αφού δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στις πιεστικές ανάγκες αυτής της πράξης.
• Η έλλειψη συντρόφου όπως και υποστηρικτικού οικογενειακού περιβάλλοντος. Μία γυναίκα η οποία είναι μόνη δε λαμβάνει την απαραίτητη ηθική και οικονομική υποστήριξη από το Κράτος, με συνέπεια να αποθαρρύνεται στο να κρατήσει ένα παιδί μόνη της.
• Διάφορα προβλήματα υγείας.
• Η πίστη πως ο κόσμος είναι υπερβολικά σκληρός και άδικος για να έρθει ένα παιδί στον κόσμο. Πολλοί άνθρωποι φοβούνται το πόσο θα αντέξει τη σκληρότητα και την αδικία του κόσμου αυτού μία αθώα και ευαίσθητη παιδική ψυχή.
• Η συνειδητή επιλογή του ανθρώπου να ζει ελεύθερα και η άρνησή του να απαρνηθεί ή να μειώσει την ελευθερία του. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι δε θέλουν να υπακούσουν σε κοινωνικές συμβάσεις, η επιθυμία τους είναι να ζουν ελεύθεροι, με συνέπεια να μη θέλουν να συμβιβαστούν με κάτι λιγότερο από αυτό.
• Η γενικότερα αρνητική στάση του ανθρώπου για το γάμο, η οποία μπορεί να είναι απόρροια επαναστατικής φύσης ή απλώς να μη θεωρεί τόσο σημαντικό το περιεχόμενό της.
• Απλά και μόνο, η άρνηση ενός ανθρώπου να κάνει παιδιά, οικογένεια ή να βιώσει την εμπειρία του γάμου.

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν καλλιεργήσει μία ιδανική, σωστή σχέση με τον εαυτό τους.

Δεν μπορούν να μεταγγίσουν βαθιά συναισθήματα σε άλλους ανθρώπους ή να αγαπήσουν τόσο ανιδιοτελώς και αληθινά έναν άλλο άνθρωπο.

Δεν μπορούν να αναλάβουν μία τόσο σημαντική ευθύνη, δεν επιθυμούν για τον εαυτό τους να αφοσιωθούν σε άλλους ανθρώπους με διαρκή και στέρεα αγάπη.

Υπάρχουν όντως άνθρωποι οι οποίοι είναι αφοσιωμένοι στην εκπλήρωση των δικών τους επιθυμιών και δεν επιθυμούν η προσοχή τους να μεταγγίζεται διαρκώς σε άλλα άτομα.

Και είναι καλύτερο κάποιος να το αντιλαμβάνεται αυτό από νωρίς, παρά να εξαναγκάζει παιδιά να έρθουν σε ένα δυστυχισμένο περιβάλλον ή και τον ίδιο τον εαυτό του σε εσωτερικό μαρασμό.

Αν ένας άνθρωπος θέλει να ζει ελεύθερα και δεν μπορεί να αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου τόσο ψυχικά όσο και συναισθηματικά σε ένα άλλο άτομο, τότε είναι καλύτερο να μην αποδεχτεί να συμμετέχει σε αυτή την κοινωνική επιταγή.

Πολλοί δε είναι αυτοί που τους θυμώνει η ίδια η κοινωνία η οποία αυστηρά και αμετάκλητα επιθυμεί από όλους τους ανθρώπους να ακολουθούν, ακόμα και με την καταπίεση, τον ίδιο δρόμο.

Ακόμα περισσότεροι αυτοί που θυμώνουν με τη φράση τύπου “πότε θα φτιάξεις τη ζωή σου;”.

Η κοινωνία οφείλει να αντιληφθεί πως ένας άνθρωπος ο οποίος έχει έναν διαφορετικό τρόπο ζωής δεν είναι “ελαττωματικός”, αλλά ούτε και λιγότερος από κανέναν άλλον.

Ακόμα και αν ένα άτομο το μετανιώσει, αυτό δεν αναιρεί ένα δικαίωμα που έχουν όλοι οι άνθρωποι για τη ζωή τους: το δικαίωμα της επιλογής και της ελεύθερης βούλησης.

Την ελευθερία του να λέμε όχι σε μία κατάσταση, την ελευθερία του να λέμε ναι σε κάτι άλλο ή να αρνούμαστε κάτι διαφορετικό όταν κρίνουμε πως δεν είναι αυτό που επιθυμούμε για εμάς πραγματικά.

Και είναι σημαντικό όποιο και αν είναι το τίμημα της επιλογής, να είναι απόρροια δικής μας απόφασης.

Αν σας άρεσε το άρθρο που μόλις διαβάσατε, μοιραστείτε το με τους φίλους σας! Θα σήμαινε πολλά για τη μικρή μας ομάδα και σας ευχαριστούμε προκαταβολικά για αυτό!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *