665 Views |  2

5 Πρόσφατες Κινηματογραφικές Ταινίες – Διαμάντια που Αξίζει να Δεις Έστω για μια Φορά!

Στη βιομηχανία του cinema υπάρχει πρόσβαση σε μια υπέρογκη ποικιλία ταινιών, διαφόρων ειδών και θεματικών, ανάλογα με το γούστο κάθε φορά, που μπορεί κανείς να επιλέξει να δει αναπαυτικά ένα χαλαρό χειμωνιάτικο απόγευμα μιας Κυριακής, με παρέα ή με την συντροφιά του εαυτού του, μαζί με popcorn ή οτιδήποτε άλλο.

Η αλήθεια είναι, βέβαια, πως οι περισσότερες από τις τόσες που κυκλοφόρησαν και συνεχίζουν να κυκλοφορούν με τον καιρό δεν θα χαρακτηριζόταν ως ποιοτικά υψηλές πάντα, ώστε να φτάσουν στο σημείο να γαντζωθούν ανεξίτηλα στην μνήμη σου.

Μάλιστα, πολλές φορές είθισται να θυμόμαστε στο περίπου το νόημα μιας ταινίας που κάποια στιγμή είχαμε παρακολουθήσει, αλλά όχι το τέλος της, άρα και χωρίς να λάβουμε κάποιο ηθικό δίδαγμα ή να εξάγουμε το δικό μας πόρισμα. Υπάρχουν δε περιπτώσεις που ούτε καν ο τίτλος ή το τρέιλερ μας θυμίζει κάτι.

Κατά γενική ομολογία, η παραγωγή των παλαιότερων ταινιών συμπεριλαμβάνει στο σύνολό της αρκετά διαμάντια, ταινίες που ακόμη και τώρα, έπειτα από λίγα χρόνια ή ακόμα και  δεκαετίες, διαπνέονται από διαχρονικότητα και έχουν φτάσει με το σπαθί τους να κατατάσσονται στα all time classics του παγκοσμίου κινηματογράφου.

Και πολλές από αυτές συνοδεύονται από άψογα soundtracks που έχουν χαράξει το στίγμα τους στην ιστορία, περισσότερο θα λέγαμε και από την ίδια την ταινία την οποία καλούνται να κοσμούν με ένα από τα αγαπημένα μας να αποτελεί τη μουσική επένδυση της ταινίας Blade Runner του δικού μας Vangelis.


 
Υπάρχουν όμως και νέες κυκλοφορίες, ανάμεσα στα τόσα εμπορευματοποιημένα κι ευτελή οπτικά θεάματα που στερούνται ποιότητας, φαντασίας και πρωτοτυπίας, που πραγματικά αξίζουν να τους αφιερωθεί ένας κάποιος χρόνος.

Γιατί ποτέ δεν ξέρεις, μπορεί αυτό το καινούριο δείγμα τέχνης, που επέλεξες να δεις τυχαία εκείνη τη νύχτα, να αποτελέσει την αγαπημένη σου ταινία που μετά από χρόνια θα συνεχίσεις να βλέπεις και να ξαναβλέπεις με τον ίδιο ή και περισσότερο ενθουσιασμό και νοσταλγία.

Αν μη τι άλλο, συμπερασματικά θα λέγαμε πως μια ταινία θα χαρακτηριζόταν ως επιτυχημένη και εύστοχη, εάν όχι μόνο είχε καταφέρει να κινήσει την αυτενέργεια των θεατών κατά την προβολή του έργου και ύστερα, αλλά αν πραγμάτωνε κιόλας τον αυτοσκοπό της.

Nα καταφέρει δηλαδή να προκαλέσει στο κοινό της το μέγιστο των συναισθημάτων που θα μπορούσε να προξενήσει (φόβο, γέλιο κοκ), βάσει του είδους που συγκαταλέγεται η εκάστοτε ταινία πάντοτε.

Ενημερώσου, ευθύς αμέσως, σχετικά με μερικές ταινίες – διαμάντια των τελευταίων ετών, που ξεχωρίσαμε και θεωρήσαμε ότι αξίζει, πράγματι, να δεις έστω και μια φορά στη ζωή σου.

εκτός κι αν έχεις ήδη προλάβει να δεις κάποιες από αυτές!
 

1. Murder on the Orient Express (2017)

Εντελώς φρέσκια ταινία, που επανήλθε στη μεγάλη οθόνη της Ελλάδας στις 9 Νοεμβρίου κι αποτελεί ανακατασκευή της πρώτης version του 1974 από τον Sidney Loumet.

Βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Agatha Christie, η οποία θεωρείται, εδώ και πολλές δεκαετίες, αυθεντία στο είδος των αστυνομικών μυθιστορημάτων και μάλιστα είναι αυτή που σε κάθε της έργο τοποθετεί την πλασματική φιγούρα που η ίδια έχει σκιαγραφήσει, τον μεθοδικό ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρό.

Για άλλη μια φορά, ο διάσημος Βέλγος Ηρακλής Πουαρό καλείται να ρίξει φως στην υπόθεση μιας δολοφονίας, που διεξήχθη στο Orient Express. Κάθε ταξιδιώτης είναι ένοχος, όμως ο κάθε ένας από αυτούς έχει και ένα άλλοθι. Θα καταφέρει τελικά να εξιχνιάσει την υπόθεση;

Αν είσαι λάτρης του αστυνομικού κινηματογράφου, αυτή η πλέον εκσυγχρονισμένη με νέα γραφικά έκδοση είναι ιδανική για σένα, αφού δεν πρόκειται να βαρεθείς ούτε για ένα λεπτό: Το ενδιαφέρον είναι αμείωτο σε όλη τη διάρκεια της δράσης, ενόσω συλλέγονται τα ενοχοποιητικά στοιχεία, η αδρεναλίνη στα ύψη και όλα τα πρόσωπα φαντάζουν ένοχα, μα ποιος πραγματικά κρύβεται πίσω από όλη αυτήν την οφθαλμαπάτη; Ούτε που θα το φανταζόσουν…


 

2. The Last Word (2017)

Αμερικάνικη δραματική κομεντί, κατασκεύασμα του Mark Pellington. Η Shirley MacLaine, με την απερίγραπτη και πολυλατρεμένη από πολλούς ερμηνεία της Hariet, υπήρξε κάποτε μια γυναίκα κύρους και αίγλης, με βασανιστικό ελάττωμα της να θέλει να ελέγχει απόλυτα ό,τι περνάει από τα χέρια της, προκειμένου να εκτελείται με τον σωστό καθ’ αυτήν πάντοτε τρόπο.

Έτσι, λοιπόν,  μιας και δεν της αρκούσε η εν ζωή επιτυχία της, σκόπευε να σχεδιάσει τους “Τίτλους Τέλους” της “κατά παραγγελία”, ώστε να μείνει αξιομνημόνευτη, φροντίζοντας η ίδια μέχρι και για την υστεροφημία της. Ένα στόρι με μεστότητα ανατροπών, διδαγμάτων και ανάμεικτων συναισθημάτων, που πρέπει σίγουρα να δεις, για να πιάσεις το νόημα!

 
 

3. This Beautiful Fantastic (2016)

Όταν η κωμωδία και τα δραματικά στοιχεία συμπλέκονται δημιουργούν ένα εξαίσιο αποτέλεσμα. Το “This Beautiful Fantastic” είναι ένα masterpiece που θυμίζει πολύ την Amelie Poulain του θρυλικού JeanPierre Jeunet.

Συνήθως, για να σκαρφιστεί κανείς μια ενδιαφέρουσα πλοκή, στήνει απλούς καθημερινούς ανθρώπους σε ένα ασυνήθιστο περιβάλλον με αντίξοες συνθήκες ενίοτε. Μόνο που εδώ συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.

Ο σκηνοθέτης Simon Aboud, στην προκειμένη περίπτωση, ψυχογραφεί με απόλυτη δεξιοτεχνία τον αινιγματικό, θα λέγαμε, χαρακτήρα του κύριου προσώπου της ιστορίας, μιας νεαρής κοπέλας με συγγραφική φλέβα και ψυχικές νευρώσεις, με καταβολές από την παιδική της ηλικία, η οποία “παλεύει” να ανταπεξέλθει, τοποθετούμενη σε ομαλές συνθήκες.

Ένα αφιέρωμα στην φιλία, τις ψυχικές αδυναμίες και κυρίως στην αρτιότητα και τη νηνεμία της φύσης


 

4. 12 Feet Deep (2016)

Παρόλο που η πλοκή της συγκεκριμένης ταινίας, η οποία βασίζεται σε αληθινά γεγονότα, δεν περιλαμβάνει ανεξέλεγκτη δράση με την έννοια της ύπαρξης πολλών προσώπων και σε ποικιλία χώρων, διαπνέεται όμως από ευρηματικότητα για το είδος των ταινιών θρίλερ.

Αφού στις περισσότερες ταινίες τρόμου, για του λόγου το αληθές, έχουμε συνηθίσει να ερχόμαστε αντιμέτωποι με κάτι πιο κοινότυπο, όπως για κάποιο στοιχειωμένο σπίτι, κάποιο φάντασμα, ή μια σατανική κούκλα που σπέρνει τον τρόμο.

Μια μόνο αίθουσα αναψυχής, με μια “ταπεινή” δημόσια πισίνα και δύο αδελφές έγκλειστες (κατά λάθος) ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο κάτω από το κάλυμμα της πισίνας στα παγωμένα νερά.  Και εκεί έγκειται η ένταση της ταινίας: Πως μπορούν να γλυτώσουν οι δύο κοπέλες σε μια πισίνα δίχως διέξοδο; Θα καταφέρουν να επιβιώσουν;

Υπάρχει μια πιθανότητα να σε πιάσει κλειστοφοβία βλέποντας αυτό το κάπως αποπνικτικό θέαμα, στο οποίο εξάλλου κρύβεται η πρωτοτυπία, αφού σίγουρα θα συναισθανθείς τον πανικό που τρέφουν τα πρόσωπα αυτά.

Το δίδαγμα είναι ένα: Κάθε προσωπικότητα αποτελείται τόσο από την σθεναρή της πλευρά, που ίσως να μην φανταζόταν ποτέ πως κρύβει, όσο και από την πιο τρωτή οπτική της. Μα όλα τελικά οδηγούν στην κάθαρση!


 

5. A Cure for Wellness (2016)

Άκρως ιδιαίτερη και αλλόκοτη σύλληψη, με γεγονότα και πλοκή που εντάσσονται στην σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας και υπερβαίνουν κατά πολύ την πραγματικότητα.

Αναμφίβολα, η ταινία κατακλύζεται από αλληγορίες και συμβολισμούς, που μεταδίδουν κοινωνικά μηνύματα σχετικά με τον σύγχρονο κόσμο και που μόνο ένα προσεκτικό μάτι θα μπορούσε να τα αντιληφθεί.

Καπιταλισμός, ασυνείδητη χειραγώγηση του όχλου, ο φόβος του θανάτου, η δίψα για αιώνια ζωή, η απληστία, το χρήμα και συνεπώς η αλόγιστη επιθυμία της αφθονίας, όλα αυτά, που μαστίζουν και αγκυλώνουν την κοινωνία, γίνονται εξόφθαλμα σε μερικά μόνο λεπτά προβολής .

Γιατί τα πάντα είναι πιθανόν να συμβούν σε μια στρεβλή “πραγματικότητα”, όπου τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται εκ πρώτης όψεως!

Αυτές λοιπόν ήταν οι 5 δικές μας προτάσεις για ταινίες – διαμάντια που πέρασαν αλλά… ακούμπησαν!

Περιμένουμε τις δικές σας στα σχόλια που ακολουθούν…